|
|
 |
« : 21 Şubat 2009, 11:45:26 » |
|
Her Yağmur Yağışında Her Güneş Batışında, Hatıralardan Babam Süzülür Gözüme Gelir.. Sessiz Yaşamış Sedasız Ölmüşlerdir Ana Şefkati Yanında Okunmaz Esameler.. Babalar Ölüm Meleği Konduğunda Ocağın Ortasına, Farkettirirler Kendilerini..
Çile, Boğuşma, Emek Ve Kavgayla Geçen Bir Ömürden Arta Kalan Sessiz Bir Vedadır Bu.. Yüklenir Çağa Çoluk Aşkına, Hayatın Yükünü.. Anamın Arkasında Bir Dağ,Kolu Kanadı Ocağın Üstünde, Anamın Dağı Çökmüştür! Sarsıntıyı Anlamaz Çocuk Yürekler.. Hayat, Yedi Düvel Askeri Gibi Üşüşmüştür Üstümüze, Babam, Vatan Bellediği Yuvasının Dağ Gibi Dertlerine Vurmuştur Kendini, Ve Vurulmuştur Mehmetçik Gibi Vakitsiz..
Gözlerimden Akar Damlalar Yağmur Vurduğunda Cama, Artık Baba Olduğumdan Mıdır Ne, Oturur Babama Değil, Kendime Ağlarım.. Meğer Gözyaşına Yakışırmış Baba Oldu mu Erkek Adama, Yoksul Evlerin Canıymış Baba Sevgisi, Ve Herkesin Yüreğinde Bazen Bir Bam Teli Kopmasıymış Babanın Yitikliği.. Hayat Kendi Hükmünü Koyar Derdi Babam.. Bu Hükümde Sana Bir Müjde Var Baba Eylül Fırtınasında Senden Kurtarabildiğim Kitaplarımı, Hayat Bir Bebe Bisküvisi, Ayakkabı, Kalem, Silgi Ve İlaç Fiyatına Aldı Benden.. Kitaplarımı Sattım, Gözyaşımı İçime Attım.. Unuttum Beni Kaç Kez Tokatladığını.. Ve Her Tokadının Ardından Gizli Gizli Yandığını.. Sırtıma Çevrilmiş Pusuların Önüne Atılışını.. Ve Yüreğini Koyduğunu Canım Yerine, Babalar Böyledir İşte!
Bir Sertlik Kalkanıyla Buğulanır Yüzleri, Gülmez Gibidirler, Çocuk Şefkatini Bilmez Gibidirler.. Hayatımızın İlk Yanılgısını Alırız Baba Olduğumuzda, Meğer Kahkaha Atmak İsterlermiş, Sarılmak Minicik Ellere, Öpmek Doyasıya, Ne Çok Hevesleriymiş.. Anam Anlatırdı İnanmazdım..Bir Su Damlasının Kayıp Gitmesi Gibi Ellerimizden.. Yada Bir Yıldızın Yer Değiştirmesi Gibi Gökyüzünde, Yitirdikten Sonra Bir Dağı, Anladık..
Şimdi, Çek Babam Çek Diye Bir Mesel Dudaklarında, Çektikçe Hayatın Yükünü Omuzlarımda, Kederimi Yatırmak İsterim Kabristanına, Ve Ağlamak İsterim Toprağına Yüzümü Vurup, Bilirim Kalkmasa da Doğrulup Yattığı Yerden Hisseder Beni.. Üzerindeki Otları Kırcıl Sakalları Gibi Okşarım Yağmurda Yağarsa Hani İyi Olur Ha! Birlikte Ağlarız Yitikliğimize.. Ve Haykırırım, Ve Söylerim Bağırarak, Yıllarca Söyleyemediğimi; BABA! Duyuyormusun Beni! Baba Olduktan Sonra Daha Çok Özledim Seni Daha Çok Özledim Seni Daha Çok Özledim Seni!  Her Yağmur Yağışında, Her Güneş Batışında Hatıralardan Babam Süzülür, Gözüme Gelir.. Ahmet ŞAFAK Bundandır belkide yağmurlara bu denli tutkulu olmam.. 
|